ความหมายเคมีอินทรีย์

เคมีอินทรีย์

(Organic Chemistry)

เคมีอินทรีย์

      หมายถึง  สาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาเกี่ยวกับชนิด สมบัติ การสังเคราะห์  และปฏิกิริยาของสารประกอบอินทรีย์

สารอินทรีย์

      หมายถึง  สารประกอบที่มีธาตุคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ ทั้งที่เกิดจากสิ่งมีชีวิต และจากการสังเคราะห์ ยกเว้นสารต่อไปนี้  ซึ่งเป็นสารอนินทรีย์

  • ออกไซด์ของคาร์บอน  เช่น  CO2
  • เกลือคาร์บอเนต () และไฮโดรเจนคาร์บอเนต ()  เช่น  แคลเซียมคาร์บอเนต(CaCO3)   โซเดียมไฮโดรเจนคาร์บอเนต (NaHCO3)

  • เกลือคาร์ไบด์ เช่น  แคลเซียมคาร์ไบด์ (CaC2)

  • เกลือไซยาไนด์  เช่น  โพแทสเซียมไซยาไนด์ (KCN)  ,  โซเดียมไซยาไนด์ (NaCN)

  • เกลือไซยาเนต  เช่น  แอมโมเนียมไซยาเนต (NH4OCN)

  • สารที่ประกอบด้วยธาตุคาร์บอนเพียงชนิดเดียว  เช่น  เพชร  แกรไฟต์  ฟุลเลอรีน

     

Friedrich Wöhler

     จากการศึกษาสารประกอบทั่ว ๆ ไป มักจะมีธาตุคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ นักเคมีในยุคก่อน  เชื่อว่าสารที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบต้องมาจากสิ่งมีชีวิตเท่านั้น และเรียกสารเหล่านี้ว่า สารประกอบอินทรีย์ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2371 (ค.ศ.1828)  ฟรีดริช เวอเลอร์ นักเคมีชาวเยอรมันสามารถสังเคราะห์สารอินทรีย์ได้จากสารอนินทรีย์ โดยสังเคราะห์ยูเรียซึ่งเป็นสารอินทรีย์          จากการเผาแอมโมเนียมไซยาเนต (NH4OCN)  ซึ่งเป็นสารอนินทรีย์  ดังสมการ

 NH4OCN(s)

H2NCONH2(s)

แอมโมเนียมไซยาเนต

 

ยูเรีย

    ต่อมามีนักเคมีที่สามารถสังเคราะห์สารอินทรีย์ได้มากขึ้น จึงทำให้แนวคิดเกี่ยวกับสารอินทรีย์เปลี่ยนไป   ปัจจุบันจากการศึกษาสารประกอบทั่ว ๆ ไป มักจะมีธาตุคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ      นักเคมีในยุคก่อนเชื่อว่าสารที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบต้องมาจากสิ่งมีชีวิตเท่านั้น    และเรียกสารเหล่านี้ว่า สารประกอบอินทรีย์

REF: http://www.chemistryland.com/ElementarySchool/BuildingBlocks/BuildingOrganic.htm




%d bloggers like this: